Ավտոմատներ, ՀՊՍ և գերլարման պաշտպանություն

Ավտոմատի վրա երեք թիվ կա, և դրանք շփոթել չի կարելի։ C16-ը բնութագիրն է (C) և անվանական հոսանքը (16 Ա)։ Կողքի 6000-ը կամ 6 kA-ը կտրող ունակությունն է՝ առավելագույն կարճ միացման հոսանքը, որը ապարատը կհատի և ինքը կմնա ամբողջ։

Անվանականը ընտրվում է ըստ մալուխի, ոչ թե ըստ ցանկալի բեռի։ 1,5 mm² մալուխը դիմանում է մոտ 16 Ա, 2,5 mm²-ը՝ մոտ 25 Ա։ Մալուխից մեծ ավտոմատը մալուխին տված թույլտվություն է տաքանալու՝ նա չի անջատվի, մինչև մեկուսացումը չհոսի։ Հակառակ կարգը թույլատրելի է և անվտանգ՝ C10-ը 2,5 mm²-ի վրա պարզապես ավելի շուտ կսահմանափակի գիծը։

Բնութագիրն ասում է, հոսանքի որ պատիկի դեպքում է գործում ակնթարթային անջատիչը։ B՝ 3–5 անվանական, լուսավորման և սովորական տեխնիկայի վարդակների համար։ C՝ 5–10, ամենահամապիտանին։ D՝ 10–20, շարժիչների, տրանսֆորմատորների և այն ամենի համար, ինչը գործարկման ժամանակ պատիկ անգամ ավելի է վերցնում։ Ավտոմատը, որը «թռչում» է կոնկրետ սարքի ամեն միացման ժամանակ, ամենից հաճախ պարզապես շատ արագ բնութագիր ունի։

Ավտոմատը հետևում է գծի հոսանքին, ՀՊՍ-ն՝ գնացածի և վերադարձածի տարբերությանը։ Եթե հոսանքի մի մասը գնում է չեզոքից դուրս՝ մարդու, խոնավ պատի, վնասված մեկուսացման միջով, ՀՊՍ-ն դա տեսնում է և հատում շղթան։

Զգայունությունը ընտրվում է ըստ խնդրի։ 30 mA-ը մարդու պաշտպանությունն է՝ այն սահմանը, որից ցածր հոսանքը չի հասցնում մահացու դառնալ, և հենց 30 mA դնում են վարդակների, լոգարանի, դրսի վրա։ 100 և 300 mA-ը մարդուն չեն փրկի՝ դրանք դնում են մուտքին որպես հրդեհային պաշտպանություն, որ որսան մեկուսացման մեծ արտահոսքը։ Տիպն էլ կարևոր է՝ AC-ն տեսնում է միայն սինուսոիդ արտահոսքը, A-ն՝ նաև պուլսացող հաստատունը, ինչպիսին տալիս են ինվերտորային օդորակիչները, լվացքի մեքենաները, սնուցման բլոկները։ Այսօր լռելյայն վերցնում են A։

Դիֆավտոմատը (АВДТ, RCBO) ավտոմատ և ՀՊՍ է մեկ կորպուսում՝ տեղ է խնայում, բայց անջատվելիս չի ասում, թե կոնկրետ ինչ եղավ՝ ծանրաբեռնում, թե արտահոսք։ Առանձին սխեման ախտորոշվում է ավելի հեշտ։

Եվ վահանակի ընդհանուր կանոնը՝ ընտրողականություն. մուտքային ապարատը առնվազն մեկ աստիճան մեծ լինի գծայիններից, որ մեկ գծի վթարից ամբողջ տունը չմգանա։ Նույնը ՀՊՍ-ներով՝ 300 mA մուտքին և 30 mA խմբերին։

Ո՛չ ավտոմատը, ո՛չ ՀՊՍ-ն չեն պաշտպանում վատ լարումից։ Ավտոմատը տեսնում է հոսանք, ՀՊՍ-ն՝ արտահոսք. եթե ցանցում հայտնվեց 280 Վ, երկուսն էլ հանգիստ կփոխանցեն այն առաջ, և կայրվի տեխնիկան, ոչ թե ապարատը։

Սրանով զբաղվում է լարման հսկման ռելեն՝ չափում է լարումը և հանում բեռը, երբ այն դուրս է եկել սահմաններից, հետո ինքն էլ հետ միացնում ուշացումով, որ սառնարանը չգործարկվի հենց այն պահին, երբ ցանցը դեռ «ճոճվում» է։ Եռաֆազ մուտքում նույն դերն ունի փուլերի հսկման ռելեն՝ որսում է փուլի կորուստը, հերթականության շրջումը և ասիմետրիան՝ երեք պատճառ, որոնցից այրվում են շարժիչները։

ՍՊԴ-ն (SPD) այլ բանի մասին է՝ ոչ լարման մակարդակի, այլ իմպուլսի։ Ամպրոպային կամ կոմուտացիոն պարպումը գալիս է միկրովայրկյաններում և ունի կիլովոլտների ամպլիտուդ. ռելեն դրան պարզապես չի հասցնում։ ՍՊԴ-ն կտրում է գագաթը՝ շեղելով այն հողին։ Դրվում է մուտքային ավտոմատից հետո և պարտադիր պահանջում է լավ հողանցում՝ առանց հողանցման իմպուլսը շեղելու տեղ չկա։

Գործնական նվազագույնը մասնավոր տան համար՝ մուտքային ավտոմատ, ՍՊԴ, լարման ռելե, 300 mA ՀՊՍ մուտքին, հետո խմբերն իրենց ավտոմատներով և 30 mA ՀՊՍ-ներ վարդակների, դրսի ու խոնավ տարածքների վրա։