Ինչպես է հաշվում Electrica-ի հաշվիչը

«Սենյակի լուսավորություն» հաշվիչը սկսում է ոչ թե լուսատուից, այլ հարցից՝ որքան լույս է պետք այս տարածքին։ Լուսավորվածությունը չափում են լյուքսերով (lx)․ սա մեկ քառակուսի մետրի վրա ընկնող լուսային հոսքն է՝ լյումեններով։

Բնակելի սենյակների համար հաշվիչը վերցնում է IES-ի խորհուրդ տրվող մակարդակները, աշխատանքային տարածքների համար՝ եվրոպական EN 12464-1 նորմը։ Առաջին թիվը ընդհանուր լույսն է, երկրորդը՝ աշխատանքային գոտին․ • հյուրասենյակ՝ 200 / 400 lx • ննջասենյակ՝ 100 / 300 lx • խոհանոց՝ 300 / 500 lx • սանհանգույց՝ 200 / 400 lx • աշխատասենյակ՝ 400 / 500 lx • ճաշասենյակ՝ 150 / 300 lx • միջանցք՝ 75 / 150 lx • արտադրամաս՝ 300 / 500 lx • պահեստ՝ 100 / 200 lx • խանութ, վաճառքի սրահ՝ 300 / 500 lx

Ընդհանուր լույսը լուսավորում է ամբողջ սենյակը։ Աշխատանքային գոտին՝ խոհանոցի աշխատանքային մակերեսը, գրասեղանը, աշխատասեղանը, ավելին է պահանջում, և այն լրացնում են տեղային լույսով՝ աշխատանքային մակերեսի վերևի լուսավորությամբ, սեղանի լամպով, աշխատասեղանի վերևի լուսատուով։ Այդ պատճառով հաշվիչը հաշվում է ընդհանուր լույսը, իսկ աշխատանքային գոտու թիվը ցույց է տալիս առանձին։

Եթե գիտեք ձեր նորմը, օրինակ՝ նախագծողը ամբողջ գրասենյակի համար սահմանել է 500 lx, այն կարելի է մուտքագրել ձեռքով՝ աղյուսակայինի փոխարեն։

Լուսատուների քանակը հաշվիչը հաշվում է լուսային հոսքի մեթոդով՝ նույնով, որով աշխատում են նախագծողները DIALux-ում․

N = E × A ÷ (Φ × UF × MF)

E-ն անհրաժեշտ լուսավորվածությունն է լյուքսերով, A-ն՝ մակերեսը մ²-ով, Φ-ն՝ մեկ լուսատուի լուսային հոսքը լյումեններով (այն նշված է ապրանքի քարտում), UF-ը՝ օգտագործման գործակիցը, MF-ը՝ պահուստի գործակիցը։

Օգտագործման գործակիցը (UF) ցույց է տալիս, թե լուսատուի լույսի որ մասն է հասնում աշխատանքային հարթությանը։ Այն կախված է սենյակի ձևից՝ նրա ինդեքսից․

k = L × W ÷ (hm × (L + W))

L-ը և W-ն երկարությունն ու լայնությունն են, hm-ը՝ լուսատուի բարձրությունը աշխատանքային հարթությունից․ առաստաղի բարձրությունը՝ հանած 0,85 մ (սեղանի և աշխատանքային մակերեսի մակարդակը), իսկ միջանցքում և պահեստում, որտեղ աշխատում են հատակի մոտ՝ առաստաղի ամբողջ բարձրությունը։ Լայն ու ցածր սենյակն աշխատանքային հարթությանն ավելի շատ լույս է տալիս, բարձր ու նեղը՝ ավելի քիչ։ Ազդում են նաև մակերեսները․ սպիտակ առաստաղն անդրադարձնում է լույսի մոտ 70%-ը, բաց պատերը՝ 50%-ը, մոխրագույնները՝ 30%-ը, մուգերը՝ 10%-ը։

Պահուստի գործակիցը (MF) հաշվի է առնում, որ ժամանակի ընթացքում լուսատուները փոշոտվում են, իսկ լուսադիոդները կորցնում են պայծառությունը․ 0,85՝ մաքուր բնակարանի համար, 0,8՝ խոհանոցի և սանհանգույցի, 0,7՝ արտադրամասի և պահեստի համար։

Օրինակ՝ հյուրասենյակ 5 × 4 մ, առաստաղը՝ 2,7 մ, սպիտակ առաստաղ և բաց պատեր, 800 լմ լուսատու։ • hm = 2,7 − 0,85 = 1,85 մ • k = 20 ÷ (1,85 × 9) ≈ 1,2 • UF ≈ 0,79, MF = 0,85 • N = 200 × 20 ÷ (800 × 0,79 × 0,85) ≈ 7,5, այսինքն՝ առնվազն 8 լուսատու

Նույն լուսատուն 8 × 1,6 մ նեղ ու բարձր միջանցքում՝ 3,5 մ առաստաղով, աշխատում է UF ≈ 0,43-ով՝ գրեթե երկու անգամ վատ․ նման ձևի դեպքում լույսի մեծ մասը գնում է պատերին։

Բանաձևը տալիս է նվազագույնը, բայց լուսատուները դեռ պետք է դասավորել։ Հաշվիչը դրանք դնում է հավասարաչափ ցանցով՝ յուրաքանչյուր շարքում նույն քանակով, և այդ պատճառով կարող է առաջարկել նվազագույնից մի փոքր ավելի։ Մեր հյուրասենյակում 7,5-ից ստացվում է 4 × 2 = 8 լուսատուի ցանց՝ 1,25 և 2 մ քայլով։

Հետո այն ստուգում է քայլը․ հարևան լուսատուների միջև հեռավորությունը չպետք է գերազանցի աշխատանքային հարթությունից բարձրության 1,5-ապատիկը։ Հյուրասենյակի համար դա 1,5 × 1,85 ≈ 2,8 մ է՝ ցանցն անցնում է։ Եթե քայլն ավելի մեծ է, լուսատուների միջև մութ շերտեր են առաջանում, նույնիսկ երբ լյուքսերն ընդհանուր առմամբ բավարար են, և հաշվիչը կառաջարկի ավելի խիտ ցանց։

Լույսի գույնը հաշվիչը խորհուրդ է տալիս առանձին՝ ցերեկվա և երեկոյի համար․ • հյուրասենյակ՝ 4000 K ցերեկը, 2700 K երեկոյան • ննջասենյակ՝ 3500 / 2700 K • խոհանոց և սանհանգույց՝ 4000 / 3000 K • աշխատասենյակ՝ 5000 / 4000 K • ճաշասենյակ և միջանցք՝ 3000 / 2700 K • արտադրամաս՝ 5000 / 4000 K, պահեստ՝ 4000 K • խանութ՝ 4000 / 3000 K Որքան քիչ են կելվինները, այնքան ավելի տաք ու հանգիստ է լույսը․ սառը լույսը զվարթացնում է և աշխատատեղում ավելի ճիշտ է փոխանցում գույները։ Խանութում, ընդհակառակը, տաք լույսն ապրանքն ավելի գրավիչ է դարձնում։

Հաշվարկի տակ հաշվիչն ընտրում է պահեստում առկա լուսատուներ և յուրաքանչյուր մոդելի համար վերահաշվում է քանակը՝ ըստ նրա սեփական հոսքի․ այդ պատճառով տարբեր մոդելների մոտ քանակը տարբեր է՝ 1200 լմ լուսատուից ավելի քիչ հատ է պետք, քան 600 լմ-անոցից։ Սանհանգույցի համար այն ցույց է տալիս միայն IP44-ից ոչ ցածր պաշտպանվածության մոդելներ։

Առանձին՝ «Լույսի բծի տրամագիծ» գործիքը պատասխանում է մեկ լուսատուի մասին հարցին՝ ինչ բիծ կտա այն։ Բծի տրամագիծը՝ D = 2 × h × tg(α/2), որտեղ h-ը հեռավորությունն է մինչև մակերեսը, α-ն՝ լույսի անկյունը անձնագրից։ 36° անկյունով 500 լմ սպոտը 2,5 մ բարձրությունից տալիս է մոտ 1,6 մ բիծ և դրա ներսում միջինում մոտ 240 lx։

Եթե լուսատուի անկյունը տրված է միջակայքով, օրինակ՝ կարգավորվող ոսպնյակով պտտվող սպոտի մոտ 36–60°, մուտքագրեք երկու արժեքն էլ՝ «սկսած» և «մինչև»։ Հաշվիչը ցույց կտա բիծն ու լուսավորվածությունը նեղ և լայն անկյան համար․ նույն սպոտը կտա 1,6-ից 2,9 մ բիծ և 240-ից մոտ 75 lx։ Որքան լայն է ճառագայթը, այնքան մեծ է բիծը և այնքան քիչ լույս է ընկնում նրա յուրաքանչյուր կետին։ Հեռավորությունները կարելի է նշել մետրով, սանտիմետրով կամ միլիմետրով՝ ինչպես հարմար է։

Հաշվիչի երեք գործիք լուծում են մեկ խնդիր՝ որ լուսադիոդային ժապավենը հավասարաչափ լուսավորի ամբողջ երկարությամբ։

«Սնուցման բլոկի ընտրություն»։ Ժապավենի հզորությունը վատտերն են մեկ մետրի վրա՝ բազմապատկած երկարությամբ։ Դրան ավելացնում են 25% պահուստ, որ բլոկը չաշխատի սահմանագծին և չգերտաքանա, և վերցնում են մոտակա ավելի մեծ ստանդարտ անվանական հզորությունը՝ 15, 30, 36, 60, 75, 100, 150, 200 Վտ և այդպես մինչև 600 Վտ։ Օրինակ՝ 14,4 Վտ/մ ժապավեն՝ 5 մ երկարությամբ, դա 72 Վտ է, պահուստով՝ 90 Վտ, ուրեմն՝ 100 Վտ բլոկ։

Մեկ ծայրից ժապավենը սնուցում են ոչ ավելի երկար, քան՝ 5 Վ՝ 2 մ, 12 Վ՝ 5 մ, 24 Վ՝ 10 մ, 48 Վ՝ 20 մ։ Ժապավենի ներսի պղինձը բարակ է, և ավելի մեծ երկարության դեպքում հեռավոր ծայրը նկատելիորեն խամրում է․ այդ դեպքում սնուցումը տանում են երկու ծայրից։ 12 Վ-ի դեպքում հոսանքը երկու անգամ մեծ է, քան 24 Վ-ի դեպքում նույն հզորության համար․ նույն 72 Վտ-ը 12 Վ-ում 6 Ա է, իսկ 24 Վ-ում՝ 3 Ա։

«Լարման անկում»։ Բլոկից մինչև ժապավեն ճանապարհին լարման մի մասը կորչում է հաղորդալարում․ ΔU = 2 × L × I × ρ ÷ S, որտեղ L-ը մալուխի երկարությունն է մեկ ուղղությամբ, I-ն՝ հոսանքը, ρ = 0,0175՝ պղնձի տեսակարար դիմադրությունը, S-ը՝ հատույթը մմ²-ով։ Ժապավենի համար թույլատրելի է ոչ ավելի, քան 5%, այլապես պայծառության տարբերությունը նկատելի է աչքին։ Օրինակ՝ 24 Վ, 3 Ա, 10 մ մալուխ։ 0,75 մմ² հատույթի դեպքում կորչում է 1,4 Վ (5,8%)՝ չափազանց շատ է, 1,5 մմ²-ի դեպքում՝ 0,7 Վ (2,9%)՝ նորմալ է։

«Մալուխի հատույթ» գործիքը լուծում է նույն բանաձևը հակառակ ուղղությամբ․ ըստ թույլատրելի կորստի (լռելյայն՝ 3%) գտնում է անհրաժեշտ հատույթը և կլորացնում այն դեպի վեր՝ մինչև իրականում արտադրվողը՝ 0,5, 0,75, 1, 1,5, 2,5, 4, 6 մմ² և ավելի։ Հետո ստուգում է տաքացումը․ յուրաքանչյուր հատույթ դիմանում է իր հոսանքին (1,5 մմ²՝ 17,5 Ա, 2,5 մմ²՝ 24 Ա), և վերցվում է երկուսից մեծը։ Նույն օրինակի համար պետք է 1,46 մմ², ուրեմն՝ 1,5 մմ² մալուխ։

«Վարդակներ և անջատիչներ» հաշվիչն անցնում է սենյակ առ սենյակ․ դուք նշում եք, թե ինչ սենյակներ կան և քանիսը, իսկ հետո պատասխանում եք յուրաքանչյուրի մասին մի քանի հարցի։ Պատասխաններից կազմվում է կետերի ցուցակը։

Կետը պատի վրա մեկ տեղ է և մեկ շրջանակ։ Շրջանակում կարող են լինել մի քանի մեխանիզմ՝ անջատիչ, վարդակ, TV կամ ինտերնետ վարդակ, դիմեր։ Եթե վարդակ է պետք այնտեղ, որտեղ արդեն անջատիչ կա, հաշվիչը նոր կետ չի ավելացնում, այլ նույն շրջանակի մեջ դնում է երկրորդ մեխանիզմը՝ ստացվում է 2-տեղանոց շրջանակ։

Լույսի խմբեր։ Սենյակի լույսը կարելի է բաժանել մի քանի խմբի, օրինակ՝ առաստաղի կեսը մեկ ստեղնով, կեսը՝ մյուսով։ Երկու խումբն արվում է երկու եղանակով՝ երկու առանձին անջատիչ 2-տեղանոց շրջանակում կամ մեկ կրկնակի (2-ստեղնանի) անջատիչ 1-տեղանոց շրջանակում։ Սրանք տարբեր ապրանքներ են, ուստի հաշվիչը հարցնում է, ոչ թե որոշում ձեր փոխարեն։ Անցումային անջատիչը լույսը կառավարում է երկու տեղից՝ մուտքի և մահճակալի մոտից, միջանցքի երկու ծայրից։

Առանձին վարդակներ են պետք այն տեխնիկային, որն աշխատում է երկար կամ մեծ հզորություն է վերցնում՝ սառնարանին (ավելի լավ է՝ հողանցումով), ամանլվացքի և լվացքի մեքենաներին, օդաքաշին, ջրատաքացուցիչին, օդորակիչին։ Խոհանոցի աշխատանքային մակերեսի վերևում կետը սովորաբար կրկնակի վարդակ է՝ երկու սարքի համար։

Արդյունքում հաշվիչը ցույց է տալիս յուրաքանչյուր կետը՝ ինչ կա դրանում և ինչի համար, ամփոփումը՝ ըստ շրջանակների և ըստ մեխանիզմների, առաջարկում է մոդելային շարք և գույն և կազմում ապրանքների ճշգրիտ ցուցակը զամբյուղում։ Ցուցակը կարելի է ներբեռնել PDF-ով։

Եթե բնակարանի հատակագիծն արդեն գծված է, «Նշումներ ձեր հատակագծի վրա» գործիքը թույլ է տալիս լուսատուները, վարդակներն ու անջատիչները դասավորել անմիջապես ձեր AutoCAD-ի գծագրի կամ թերթի լուսանկարի վրա։ Մասշտաբը սահմանվում է հայտնի երկարությամբ մեկ պատով, իսկ գծագիրը ոչ մի տեղ չի բեռնվում՝ այն մնում է ձեր դիտարկիչում։

«Մալուխատարների և մասերի հաշվարկ» հաշվիչը պատասխանում է երկու հարցի՝ ինչ մալուխատար է պետք այս մալուխների համար և ինչ ևս պետք է գնել ուղին անցկացնելու համար։ Այն հաշվում է Electrica-ի արագ մոնտաժի (LP) մալուխատարների համակարգով՝ 3 մ ուղիղ հատվածներ, 50 կամ 100 մմ եզր, 50-ից 600 մմ լայնություն։

Չափսը։ Նախ գումարվում են բոլոր մալուխների կտրվածքները՝ շրջանի մակերեսը ըստ արտաքին տրամագծի, π × d² ÷ 4, յուրաքանչյուր մալուխի համար։ Տիպային մալուխների տրամագծերը հաշվիչն ինքը գիտի՝ ВВГнг 3×2,5՝ մոտ 10,5 մմ, UTP cat.5e՝ 5,5 մմ, RG-6՝ 7 մմ, իսկ ձեր մալուխի տրամագիծը վերցրեք անձնագրից։

Մալուխատարը չի կարելի լցնել մինչև վերև՝ մալուխները տաքանում են, և տեղ է պետք հետագայում ավելացվողների համար։ Ուստի մալուխատարի կտրվածքը պետք է պաշարով մեծ լինի մալուխների կտրվածքների գումարից՝ մալուխները զբաղեցնում են ոչ ավելի, քան 40% (լցման գործակից)։ Անհրաժեշտ կտրվածք = մալուխների կտրվածք ÷ 0,4։ Հաշվիչը վերցնում է ամենափոքր մալուխատարը, որն այդքան տեղավորում է, իսկ հավասարության դեպքում՝ 50 մմ եզրով, որովհետև դրա համար կան բոլոր ձևավոր մասերը։ Եզրը նաև պետք է ցածր չլինի ամենահաստ մալուխից։

Օրինակ՝ 12 ВВГнг 3×2,5 մալուխ և 6 UTP մալուխ։ • մալուխների կտրվածք՝ 12 × 86,6 + 6 × 23,8 ≈ 1 182 մմ² • մալուխատարի անհրաժեշտ կտրվածք՝ 1 182 ÷ 0,4 ≈ 2 955 մմ² • 50 × 50 (2 500 մմ²) մալուխատարը փոքր է, 100 × 50-ը (5 000 մմ²) հարմար է՝ մոտ 24% լցվածությամբ

Ուղին։ Ուղիղ հատվածներ՝ ուղու երկարություն ÷ 3 մ՝ կլորացված դեպի վեր․ պակասող կտորը կտրում են ամբողջ հատվածից։ Յուրաքանչյուր շրջադարձ, T-աձև կամ X-աձև միացում առանձին մաս է։ Ուղին մեկ անընդհատ ճանապարհ է, ուստի միացումները մեկով պակաս են մասերից, և յուրաքանչյուր միացման վրա գնում է երկու միացուցիչ՝ մեկական յուրաքանչյուր եզրին։ Հենարանները դրվում են յուրաքանչյուր 1,5 մ-ը մեկ, գումարած մեկը վերջում և մեկական յուրաքանչյուր ձևավոր մասի մոտ՝ այնտեղ ուղին ամենաթույլն է։ Կափարիչը, եթե պետք է, մեկական յուրաքանչյուր հատվածի համար։

Շարունակենք օրինակը՝ 30 մ ուղի պատի երկայնքով, 4 շրջադարձ 90°-ով և մեկ T-աձև միացում, կափարիչով։ • հատվածներ՝ 30 ÷ 3 = 10, կափարիչներ նույնպես 10 • մասեր ընդամենը՝ 10 հատված + 5 ձևավոր = 15, միացումներ՝ 14, միացուցիչներ՝ 28 • հենարաններ՝ 30 ÷ 1,5 = 20, գումարած 1 վերջում, գումարած 5 ձևավոր մասերի մոտ = 26

Հաշվարկի տակ հաշվիչը ցույց է տալիս անհրաժեշտ չափսի իրական Electrica մասերը՝ մալուխատար, կափարիչ, միացուցիչ, շրջադարձեր, T-աձև մասեր, ամրակներ՝ գնով և քանակով, և մեկ կոճակով ամբողջ ուղին դնում է զամբյուղ։ Մասնագետը կարող է փոխել լցման գործակիցը (20-ից 60%) և հենարանների քայլը (0,5-ից 3 մ)՝ իր նախագծին համապատասխան։